Μία σπάνια αλλά καθοριστική πάθηση που χρειάζεται άμεση και εξειδικευμένη αντιμετώπιση.

Λευτέρης Καραγεωργιάδης l Οπτομέτρης, Αναπλαστολόγος

Η μικροφθαλμία και η ανοφθαλμία είναι η υποπλασία ή η απουσία του οφθαλμού. Η αιτιολογία μπορεί να είναι γενετική, τοξική, λόγω αλκοόλ, έλλειψης βιταμίνης Α ή μόλυνσης (εικ1). Πολύ συχνά η κατάσταση δεν είναι γνωστή στους γονείς και το αντιμετωπίζουν με την γέννησή του νεογνού. Η φροντίδα του νεογνού σε συνδυασμό με αυτό το οφθαλμικό πρόβλημα, αλλά και συγγενείς παθήσεις που συχνά συνυπάρχουν, δημιουργούν μία πολύ επίπονη και δύσκολη διαδικασία για τους γονείς. Ευτυχώς είναι μία σπάνια κατάσταση και υπολογίζεται ότι συμβαίνει σε 1 ανά 10.000 γεννήσεις.

Εικόνα:1

Η αντιμετώπιση της ανοφθαλμίας και μικροφθαλμίας είναι η εφαρμογή και τοποθέτηση οφθαλμικής πρόθεσης (τεχνητού οφθαλμού). Διαδικασία που σε ενήλικα, περιλαμβάνει συνήθως τέσσερις επισκέψεις και μπορεί να ολοκληρωθεί ακόμη και σε 48 ώρες. Στις περιπτώσεις νεογέννητων όμως, η διαδικασία αυτή είναι τελείως διαφορετική. Ο χώρος κάτω από τα βλέφαρα είναι πολύ λίγος έως μηδαμινός. Συνεπώς η
διαδικασία, που πρέπει να αρχίσει από πολύ νωρίς (ακόμη και απο την 5η εβδομάδα), περιλαμβάνει την τοποθέτηση προσωρινών προθέσεων, οι οποίες αλλάζονται κάθε δύο εβδομάδες στην αρχή, αυξανόμενου μεγέθους.
Η διαδικασία γίνεται στο χώρο εφαρμογής του αναπλαστολόγου και σπανιότερα σε χειρουργική αίθουσα για να είναι το νεογνό σε αναισθησία. Με τις τελευταίες τεχνικές που χρησιμοποιούνται από την EYEART Laboratories, η διαδικασία ολοκληρώνεται σε 18 περίπου μήνες, σε αντίθεση με παλαιότερες τεχνικές οι οποίες χρειαζόντουσαν 36 μήνες. Μετά από το πρώτο αυτό διάστημα, οι τροποποιήσεις εφαρμογής, γίνονται σε πιο αραιά διαστήματα των 3 έως 6 μηνών.

Η αμεσότητα και ορθότητα της αποκατάστασης έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα για το παιδί και εκτενέστερα για τους γονείς. Και αυτό δεν είναι η αισθητική αποκατάσταση και ύπαρξη ενός τεχνητού οφθαλμού. Το μεγάλο πλεονέκτημα είναι η παράλληλη ανάπτυξη της οφθαλμικής κόγχης και των οστών που την περιβάλλουν, λόγω της ήπιας αλλά επαρκούς πίεσης από την οφθαλμική πρόθεση στους περιβάλλοντες ιστούς,
μαλακούς και μη (εικ 2 – Διαφορά μεγέθους οφθαλμικής κόγχης).
Σε άλλη περίπτωση, το παιδί θα πρέπει να υποβληθεί στο μέλλον, σε πολλαπλές επεμβάσεις στα οστά που περιβάλλουν την κόγχη, προσθέτοντας ωστική μάζα, για να αποκατασταθεί η συμμετρία του προσώπου, η οποία θα είχε πολύ διαφορετικό μέγεθος η μία πλευρά
από την άλλη (εικ3).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Εικόνα:2

 

 

 

 

 

 

 

 

Εικόνα:3

Μετά την ανάπλαση του οφθαλμικού κολπώματος, ο οφθαλμοπλαστικός χειρουργός μπορεί χωρίς την πίεση του χρόνου της ανάπτυξης του παιδιού, να προγραμματίσει την τοποθέτηση ενδοπρόθεσης (τεχνητού βολβού), ώστε να τηρείται η οφθαλμική συμμετρία στην εφηβική και ενήλικη ζωή.

Τελευταία Έκθεση

Θα φωνάξω τη μαμά μου ΠΕΟΟ Summer Spot 2018