Ενόψει της συζήτησης και ψήφισης στην Βουλή του πολυνομοσχεδίου παραθέτουμε τα ζητήματα που τίθενται με τις διατάξεις που αφορούν τις ρυθμίσεις για τα οπτικά –γυαλιά οράσεως (άρθρα 27 επ.).

  1. Καμία διαβούλευση δεν έλαβε χώρα προ της συντάξεως των διατάξεων με τους αμέσως ενδιαφερομένους και θιγόμενους επαγγελματίες του κλάδου.
  1. Ουδαμού στο κείμενο του νόμου αναφέρονται οι οπτικοί-οπτομέτρες της χώρας, οι οποίοι διαθέτουν σύμφωνα με το νομοθετικό πλαίσιο αποκλειστικά τα ομματοϋάλια οράσεως και κάθε συναφές με την όραση είδος. Εσκεμμένα και με στόχο την πλήρη απαξίωση των επαγγελματιών του κλάδου το νομοσχέδιο αναφέρεται σε «… μη συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους..», ωσάν να υπάρχουν κι άλλοι «πάροχοι» οπτικών ειδών και μάλιστα «συμβεβλημένοι»! Τούτο φυσικά γίνεται και για τον λόγο της αήθους, αλλά ευτυχώς αποτυχημένης προσπάθειας που καταβάλλεται τα τελευταία δύο έτη από τον αρμόδιο υπουργό να «διχάσει» τον οπτικό κλάδο και να τον «σύρει» εκβιαστικά και ετσιθελικά σε υπογραφή σύμβασης με τον ΕΟΠΥΥ σε πνεύμα άνισης μεταχείρισης των αντισυμβαλλομένων με τον Οργανισμό. Σε μια καθαρά ετεροβαρή «συμφωνία», μια λεόντειο, καταπλεονεκτική συμφωνία, η οποία όχι μόνο δεν αναγνωρίζει δικαιώματα στον αντισυμβαλλόμενο, αλλά τον καλεί ταυτόχρονα να ζημιωθεί. Δεν είναι δυνατόν σε περίοδο οικονομικής κρίσης να καλείται ο επαγγελματίας να αποτελέσει χρηματοδότη του Οργανισμού με αμφίβολη μάλιστα απόδοση των οφειλομένων (υφισταμένων και μελλοντικών). Εφηύρε, λοιπόν, το Υπουργείο τον τρόπο εισαγωγής στο πολυνομοσχέδιο των συμβατικών όρων που αρνούμεθα επί δύο έτη να υπογράψουμε, με μορφή νόμου πλέον, ώστε να μην έχουμε επιλογή καταστρατηγώντας κάθε έννοια δημοκρατίας, διαλόγου και ελεύθερης βούλησης.
  1. Ο οπτικός δεν παρέχει μόνο υπηρεσία υγείας με την στενή έννοια του όρου (Ν. 4447/2016, Ν. 4238/2018), ώστε να είναι πάροχος υγείας, αλλά διαθέτει προϊόν. Τα καταστήματα οπτικών, σύμφωνα και με το πλέγμα των διατάξεων νόμου που διέπουν την λειτουργία τους, είναι εμπορικά καταστήματα κι όχι αποκλειστικώς εγκαταστάσεις υπηρεσιών υγείας (όπως π.χ. τα φαρμακεία ή τα ιατρεία).
  1. Προβλέπεται στις σχετικές προς ψήφιση διατάξεις αλλαγή του τρόπου αποζημίωσης των ασφαλισμένων για απόκτηση γυαλιών οράσεως. Δηλαδή ο ασφαλισμένος θα προμηθεύεται εκτός των άλλων και βεβαίωση voucher (εγγύησης) για 100€ και θα “αγοράζει” έτσι από τον “πάροχο” γυαλιά οράσεως. Επιχειρείται η άσκηση «κοινωνικής» δήθεν πολιτικής εις βάρος του κλάδου μας, εμείς δε θα πληρωνόμαστε με «χαρτιά». Προς τούτοις επισημαίνονται τα εξής :

Α) Υφίστανται ήδη ανεξόφλητες οφειλές προηγούμενων ετών.

Β) Μετατίθεται στον ελεύθερο επαγγελματία-οπτικό το βάρος της οικονομικής αδυναμίας του Οργανισμού. Καλούμεθα να υποστούμε δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος για την λειτουργία και την βιωσιμότητα της επιχείρησης. Ο Οπτικός καλείται απαραδέκτως και εκβιαστικώς να αποτελέσει τον χρηματοδότη του Οργανισμού, ενώ ο ίδιος πρέπει να ανταποκριθεί σε φορολογικές υποχρεώσεις προκύπτουσες αμέσως από τις σχετικές εμπορικές πράξεις, όπως καταβολή του αναλογούντος ΦΠΑ εντός τριμήνου (επιπρόσθετα σε μεταγενέστερο βεβαίως χρόνο ασφαλιστικών εισφορών, αναλογούντος φόρου εισοδήματος, εισφοράς αλληλεγγύης, τέλους επιτηδεύματος κ.λ.π.), πλέον των υποχρεώσεών του προς τους προμηθευτές του, τους εργαζομένους του και των δαπανών λειτουργίας. Ενώ φυσικά είναι αδιόρατο όχι απλώς το πότε αλλά και το εάν και πόσο θα πληρωθεί!

Γ) Είναι προφανές για κάθε επαγγελματία ότι δεν μπορεί να υπάρξει συνεργασία με προοπτική ζημίας, όπως μετά βεβαιότητος θα υπάρξει με την καθιέρωση του μηχανισμού αυτόματης επιστροφής (clawback) αλλά και του μηνιαίου κλιμακωτού ποσοστού εκπτώσεων (rebate), μηχανισμοί που αναφέρονται ρητώς ως ισχύοντες στην διάταξη του άρθρου 27 παρ. 2, ώστε να μην απολείπεται καμία αμφιβολία για την οικονομική μας καταστροφή!. (στην εισηγητική μάλιστα έκθεση αναφέρεται ότι η καταβολή της δαπάνης θα εξαρτάται από το ΑΕΠ!!, ενώ φυσικά εμείς θα έχουμε ήδη καταβάλει κάθε κόστος (αγορά εμπορεύματος, φόρο, ΦΠΑ, μισθούς, λειτουργικά κα!!).

Δ) Τα οπτικά είδη που διατίθενται από τα οπτικά καταστήματα είναι ήδη πιστοποιημένα προϊόντα και τους έχει χορηγηθεί σήμανση CE, που σημαίνει ότι είναι ασφαλή και κατάλληλα για το σκοπό που προορίζονται, αλλά και ότι μπορούν να διατεθούν ελεύθερα σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σχετ. ευρωπαϊκές οδηγίες και κανονισμοί). Εν σχέσει δε, με την παροχή της υπηρεσίας από τους οπτικούς επισημαίνεται ότι οι διατάξεις του νόμου για την λειτουργία οπτικών καταστημάτων και την διάθεση των οπτικών ειδών, ως ειδικότερες διατάξεις, ρυθμίζουν πλήρως, λεπτομερώς και αποκλειστικώς το ζήτημα των προϋποθέσεων της νομίμου λειτουργίας των οπτικών καταστημάτων, θέτοντας μάλιστα αυστηρές προϋποθέσεις και διαδικασία επιθεωρήσεων και ελέγχου, προκειμένου τα οπτικά καταστήματα να λάβουν βεβαίωση σύννομης λειτουργίας. Οι δε διατάξεις που ρυθμίζουν τον Ενιαίο Κανονισμό Παροχών Υγείας του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. (ΦΕΚ 3054Β΄/18.11.2012) αφορούν μόνο την πιστοποίηση των προϊόντων που δεν είναι ήδη πιστοποιημένα και σε καμία περίπτωση δεν αναφέρονται σε «πιστοποίηση» ή «καταχώρηση» των παρόχων. Συνεπώς τόσο από πλευράς αξιολόγησης και τεχνικής τεκμηρίωσης, όσο και επιθεώρησης εγκαταστάσεων και σημείων διάθεσης δεν υφίσταται άλλη πιστοποίηση και πρέπει άνευ άλλου να ενταχθούν στον Κανονισμό Πιστοποίησης Συστημάτων Ποιότητας Προϊόντων.

Οι δε οπτικοί – οπτομέτρες δεν υπέχουν καμία υποχρέωση «πιστοποίησης» στον ΕΚΑΠΤΥ. Ούτε χρειάζεται φυσικά οιαδήποτε προσφυγή σε «τρίτους» «εξουσιοδοτημένους» φορείς να μας πιστοποιούν, πάντα βεβαίως επ’ αμοιβή.

Ε) Επιπλέον κόστος και επιβάρυνση για τις επιχειρήσεις μας αφού πρέπει να εφοδιαστούμε με ηλεκτρονικά προγράμματα (έκδοσης τιμολογίων, παρακολούθησης, προσωπικά δεδομένα, ψηφιακές υπογραφές, αμοιβές τρίτων κ.λ.π.)

  1. Όλως προσχηματικώς, προβάλλεται η εξυπηρέτηση του πολίτη και η «μείωση» της γραφειοκρατίας. Ο καταναλωτής πρέπει να υποστεί και πάλι γραφειοκρατικές διαδικασίες με τον «επόπτη» του ΕΟΠΥΥ, την έγκριση της δαπάνης και πλέον καθιερώνεται και η τήρηση «ηλεκτρονικού φακέλου δαπάνης ασφάλισης υγείας» («κατόπιν προηγούμενης πιστοποίησης»!!;;). Άλλωστε κατά την σαθρή λογική του υπουργείου ο οπτικός δεν είναι πολίτης, ή μάλλον είναι πολίτης β΄ κατηγορίας αφού αυτός θα πρέπει να .. συντηρήσει την ύπαρξη του ΕΟΠΥΥ (κατά το μέρος που τον αφορά), να μην πληρώνεται, να προμηθεύει τον πολίτη με ποιοτικά προϊόντα, τα οποία θα πληρώνει εξ ιδίων, να πληρώνει ταυτοχρόνως τους φόρους του, να απασχολεί προσωπικό, να πληρώνει τρίτους κάθε λογής,  να πιστοποιείται, να υποβάλει έγγραφα στον ΕΟΠΥΥ και τελικώς απολύτα φυσιολογικώς να μην … πληρώνεται!

Απαράδεκτη και αντιδημοκρατική η συμπεριφορά να επιχειρείται ο εξαναγκασμός μας σε …. υποτέλεια στο ΕΟΠΥΥ με πρόσχημα την δήθεν παροχή προς τους ασφαλισμένους με σκοπό τον διχασμό της κοινωνίας.  Είναι δε απολύτως βέβαιο ότι καμία επιχείρηση δεν πρόκειται να αντέξει. Η οικονομική μας καταστροφή είναι δεδομένη!

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,

Για το Δ.Σ. της  Πανελλήνιας Ένωσης Οπτικών και Οπτομετρών.

————————-                                           ———————–

Κατσαβός Παναγιώτης                    Μυλόβας Στέλιος

Πρόεδρος                               Γεν. Γραμματέας

Τελευταία Έκθεση

Θα φωνάξω τη μαμά μου ΠΕΟΟ Summer Spot 2018